|
| Enno ei pilgrimsreise til Dalby |
|
| Heilt sidan den førre reisa til Gammel Dansk sitt Mekka,
Dalby, har Stord Gammel Dansk Lag budd seg på å reise
attende. Målet no var å planta eit raunebærtre frå
Stord i gamal dansk jord.
Sidan 1999 har trerøktaren i laget hatt hand om eit handplukka tre eller to. Tre år seinare stod eitt tre att. Tung plenklypping gjekk hardt ut over det andre. No gjaldt det å få treet reiseklart.
|
| Turen |
|
Ei anna utfordring var å transportera både tre og lagsmedlemmer frå norsk vestkyst til dansk austkyst. Løysinga vart ein VW Mongo med plass til 4 og tre. Der vart det pressa inn 6 og tre. Trerøktaren orka ikkje meir av treet og tok klokleg fly til Kongens by. Det var til bate for alle sidan han då kunne hamstre opp leskedrykk til alle som kom med støle Volkswagen-rumper etter minst 15 timars køyring via Odalen og Sverige. Fredag 13. september 2002 rann på stamhotellet Top Hotel Hebron i Helgolandsgade. Spenninga var stor når laget tøffa ned i resepsjonen kl. 10.00 med rauna i trillevogn for å møta Maria Moreno som skulle losa oss til De Danske Spritfabrikker i Dalby. Både Maria og bussen gjorde eit godt inntrykk. Ein rommeleg 60-seters buss frå «Copenhagen Excursions» møtte oss, og ein ørliten Gammel roa nervene til alle dei 9 i bussen (inkl. sjåfør). Etter ein times hyggeleg busstur, der Maria fekk overlevert Stord Gammel Dansk Lag sin nattkjole (i kledeleg gult), rulla bussen inn på heilag grunn. At flaggstengene denne gongen stod tomme var det ingen som brydde seg om. Første post på dagens program var å få raunebærtreet i jorda. Treet vart høgtidsamt planta og døypt med Gamal Dansk og Hydroflor, og det var med klump i halsen me luska vidare etter plantehøgtida.
|
| På Fabrikken |
|
Første post på dagens program var å få raunebærtreet i jorda. Treet vart høgtidsamt planta og døypt med Gamal Dansk og Hydroflor, og det var med klump i halsen me luska vidare etter plantehøgtida.
Så var tida inne for sedvanleg omvising og tunglunsj. Mykje nytt sidan sist me var i Dalby. Særleg den museale delen av omvisinga fanga interesse.
Den såkalla «frokosten» gjorde også denne gongen inntrykk. Flott oppdekking og servering av sild, akevitt, smørrebrød, akevitt, snaps og bestemorsfett, i tillegg til meir akevitt og snaps, gjorde sitt til at opphaldet vart nok eit høgdepunkt for både garva og ferskare pilegrimar. Men alt har ein ende – også Maria og dette opphaldet. Representantane frå eit lett rusa Stord Gammel Dansk Lag kvilte seg lukkeleg på bussen heile vegen attende til København V. Etter å ha tatt farvel og sagt på gjensyn til Maria, heldt dagen fram med medlemsmøte og hyppige skålar på skiparane sitt tremannsrom på Hebron.
|
